اعلامیه و بیانیه ها

گذری بر تورکمن صحرا—۲ 

تورکمن صحرا هنوز قتل  جوان ماهیگیری که در تور صیادیش تنها سه ماهی داشت و آماج گلوله  حراست سپاه قرار گرفته بود  را فراموش  نکرده بود که   شاهد  غرق شدن ومرگ یک ماهیگیر دیگر شد که از فقر و بیکاری به  دل  دریا زده بود تا بلکه  مخارج لقمه  نانی را برای اهل خانواده تهیه کند. فقر و بیکاری ارمغان حکومت جمهوری اسلامی به سرزمین طلای سفید(پنبه) و گندم و خاویار می باشد، سرزمینی با مردمان زحمتکش که زمین های زراعی اش در رژیم پهلوی غصب شد و با ظهور جمهوری اسلامی،  بنیادهای علوی، جهاد سازندگی و بنیاد مستضعفان و نماینده ولی فقیه بر دار و ندار آن تاختند. جنگل ها  را نابود کردند و مراتع را به اجاره دادند و رودخانه ها را خشکاندند و در اوائل انقلاب هم حتی صنایع بازتولیدی کشاورزی در گنبد و بندر تورکمن به شهرهای غیرتورکمن منتقل کردند. تو گویی تورکمن صحرا را فتح کرده اند و تابه امروز همانند یک مستعمره رفتار می کنند.

برگزاری فارغ از شوق و نشاط جشن سالگرد انقلاب ۲۲ بهمن نیز در شهرهای تورکمن صحرا یکی از  موضوعاتی است که جا دارد که بر آن مکث شود . قبل از هر چیز عکسهای منتشر شده از این سالگرد در گنبد ، آق قالا و بندر تورکمن  با توجه به شمار نفوس این شهرها ، بخوبی نشان میدهند که استقبال گسترده ای بعمل نیامده است اما مردم تورکمن تا پیروزی انقلاب با طرح شعار های ملی در رابطه با پس گرفتن زمینهای کشاورزی غصبی تورکمنها از خاندان پهلوی و ترویج زبان و فرهنگ ملی، مشارکتی جدی در رویدادها داشت. متاسفانه خواستهای عدالت خواهانه مردم تورکمن به مذاق نیروهای اسلامی منطقه خوش نیامد و در بحبوحه پیروزی انقلاب صف انقلابیون تورکمن با نیروهای باورمند به رهبری خمینی در منطقه از یکدیگر جدا شد.

در ۲۲ بهمن ۵۷ انقلاب  پیروز شد و طرفداران خمینی در تورکمن صحرا در کمیته های انقلاب جای گرفتند و با هر گونه مشارکت مردم تورکمن در تامین امنیت منطقه جلوگیری کردند و به خواستهای مردم تورکمن خصمانه برخورد می کردند. بطوریکه  زخمی شدن چندین نفر  بیدفاع در بندر تورکمن توسط افراد مسلح کمیته انقلاب، قتل جوان دستفروش ترکمن در گنبد و حمله  مسلحانه به میتینگ مسالمت آمیز مردم تورکمن در گنبد، احساسات ملی تورکمنها را تشدید و هزاران نفر تورکمن را از شهر وروستا به دفاع از هم ملیتی های خود در برابر نیروهای مسلح  و متجاوز خمینی برانگیخت که در نتیجه آن حاکمیتی دوگانه یعنی در یکطرف نمایندگان دولت مرکزی و در طرف دیگر نیروهای تحت رهبری ستاد شوراهای خلق تورکمن  در تورکمن صحرا ایجاد  شد.

در آنروزها فضای موجود در تورکمنصحرا بسیار متشنج بود. نیروهای مسلح خمینی در نتیجه شکستی که در گنبد متحمل شده بودند بدنبال  فرصت و بهانه ای می گشتند تا کار را با جنبش عدالت خواهانه مردم تورکمن یکسره کنند.

تقریبا نزدیک به یکسال حکومت دوگانه در منطقه حاکم بود. پس از اتمام درگیری مسلحانه اول گنبد، کانون فرهنگی و سیاسی خلق تورکمن عملا از صحنه سیاست گذاری کنار گذاشته شده بود و اکثر فعالین سیاسی جوان تورکمن تحت رهبری سازمان چریک های فدایی  در ستاد مرکزی شوراهای تورکمن صحرا  و پیشگام فعالیت میکردند.  به حاشیه رانده شدن “کانون” و تقبل رهبری چریک های فدائیان خلق کفه ترازو را بسود دیدگاه ایدئولوژی چپ نسبت به منافع  ملی و فرهنگی سنگینتر کرد و با گذشت زمانی کوتاه  سرنوشت جنبش ملی تورکمن تابع نوسانات درون سازمانی چریک های فدائیان خلق و دیگر جریانات سیاسی سراسری گردید و بنوبه خود سرآغاز از هم گسستن اتحاد فعالین سیاسی تورکمن، بویژه در غرب تورکمن صحرا بود  و در نهایت ترور ناجوانمردانه رهبران خلق تورکمن زنده یاد شیرلی توماج و یارانش و سرکوب تظاهرات ۱۹ بهمن در گنبد قابوس بمناسبت “روز  سیاهکل” توسط حکومت جمهوری اسلامی، پرونده  حکومت دوگانه را برای همیشه بست.

تجارب بر جای مانده:

۱..علت بنیادی سرکوب جنبش مردمی در تورکمن صحرا توسط ج.اسلامی، وابستگی سیاسی این جنبش به چریک های فدایی  نبوده و دلیل اصلی آنرا باید در خصلت ارتجاعی و تمامیت خواهی این نظام جستجو کرد. همانطور که ملیتهای کرد، ترک آذربایجان،  بلوچ و عرب سرکوب شدند. حضور چریک های فدایی در تورکمن صحرا دستاویزی بیش برای سرکوب نبود و در حقیقت وجود جنبش های ملی و منطقه ای که خواهان تقسیم قدرت بودند مانعی جدی برای تثبیت یک حکومت تمامیت گرا بودند که باید بزور سرنیزه برداشته میشدند.

نسل جوان تورکمن که زندگیشان همراه با تبلیغات جمهوری اسلامی ایران بر علیه این جنبش بوده، باید بداند که در دوران موجودیت کوتاه مدت ستاد شوراهای تورکمن صحرا  اقدامات چشمگیری از استرداد زمینهای مزروعی(که در خاندان پهلوی بزور از تورکمن ها غصب شده بود) و پس دادن آن به صاحبان اصلی گرفته تا اداره امور شهر وروستا ها بدست نخبگان ترکمن، بهبود وضعیت مالی ماهیگیران، دامداران، قالیبافان و ترویج زبان و فرهنگ تورکمنی، گوشه هایی از آن است.

۲. از آنجا که اکثریت  قاطع فعالین سیاسی تورکمن قبل و بعد انقلاب  پیرو  دیدگاه و ایدئولوژی  چپ بودند( که دلایل تاریخی خود را دارد و پرداختی مخصوص را می طلبد. ) بمرور زمان بویژه پس از سرکوب جنبش ملی تورکمن در بهمن ۱۳۵۸، مسئله ملی اولویت خود را از دست داد و  آنهایی که در عرصه فعالیت سیاسی گام بر می داشتند پس از انشعاب در سازمان چریک های فدائیان خلق در درون شاخه های کوچک و بزرگ آن  ذوب شدند و بخشی نیز بلافاصله پس از جنگ اول گنبد به حزب توده روی آوردند.

اما با گذشت زمان فعالین سیاسی تورکمن در خارج و داخل کشور به ضرورت دستیابی به تشکل ملی را دریافتند. در خارج کشور تلاشهای قابل توجهی در این خصوص به انجام رسید و متاسفانه تاکنون با پشت سر گذاشتن ناملایمات بسیاری در تحقق این امر ناکام مانده ند و داخل کشور بدلیل وجود دیکتاتوری و فضای خفقان فعلا امکان  عملی کردن چنین پروژه ای را ندارد. با این وجود فعالین مدنی و سیاسی داخل کشور، بویژه نخبگان و نیروهای جوان و تحصیل کرده همواره سعی بر ایجاد جایگزینی برای یک تشکل ملی دارند تا از این طریق مسائل فرهنگی و ملی و معیشتی جامعه تورکمن را برجسته کنند که در جای خود قابل تقدیر است. اما هرگز خلا یک حزب ملی  را پر نمیکند. تجربه تلخ حوادث و رخداد های سیاسی و اجتماعی تورکمن صحرا  در دوران انقلاب و پس آن به ما ثابت کرد که بدون حزب ملی و نهادهای مدنی، سرنوشت ما را دیگران رقم میزنند. همانطور که در گذشته حزب توده و فدائیان خلق چنین کردند. از نظر ما با توجه به شناختی که از بافت سیاسی ایران داریم احتیاج به حزبی داریم که مرزها و فاصله خود را  با نیروهای چپ ایران صرف نظر از این که  در طرح مسائل و مشکلات مردم تورکمن  فعال بودند، باید مشخص کند. از طرفی نیز همواره احزاب و سازمان های چپ ایرانی تاریخا در تورکمن صحرا برخوردی هژمونی گرایانه داشته و در نهایت سرنوشت  ما و حتی خود  را به اشتباه و به تکرار فدای مسائل کلان کشوری و یا جهانی کرده و زیان های جدی بر تشکل یابی ما وارد کرده اند.

مردم تورکمن برای شرکت در  معادلات سیاسی  ایران احتیاج به حزبی دمکراتیک دارد که بر خرد جمعی  فعالین سیاسی خود تکیه کند و به مانند گذشته سرنوشت خود را  با باور به افراد تورکمنی که عد ه ای بنام رفیق عباس، قاسم، فریدون و غیره را   که  از جامعه تورکمن هیچگونه شناختی نداشتند را به منطقه آورده و به ریاست ما برگزیدند، گره نزنند. تورکمن صحرا هم اکنون  کادر های  لازم را برای ایجاد چنین تشکلی داراست تا از موضع مستقل و منافع ملی با دیگر احزاب و سازمان های سیاسی ایرانی بر میز مذاکره بنیشیند. بی شک  نخبگان تورکمن  در داخل کشور  تمهیدات لازم را برای انجام این امر مهم در  یک فرصت مناسب  تدارک می بینند.  آنها  بخوبی میدانند که غفلت در این رابطه ما را یکبار دیگر به مهره اجرایی این و یا آن نیروی سیاسی مبدل  خواهد کرد و در زد و بند های سیاسی مورد معامله قرار خواهیم گرفت.

۳. از عمر این نظام ۴۱ سال میگذرد. در طی این مدت  رژیم جمهوری اسلامی فرصت کافی برای ایجاد زندگی بهتر و واقعیت بخشیدن به آمال  و رویاهای شیرین ایرانیانی که در انقلاب شرکت کردند را داشت ، اما تجربه خلاف آن را به اثبات رساند . مردم ایران تمامی راههای ممکن را برای دستیابی به کرامت انسانی را به آزمایش گذاشتند و به این نتیجه رسیدند که سالها گره بر باد زده اند و امروز عزم خود را برای گذار از این نظام جزم کرده اند. تنها راه رهایی مردم تورکمن  نیز از تبعیض مضاعف منوط به گذار مسالمت آمیز از این حکومت ضد بشری می باشد.

یکی از خبرهای دیگری که توجه فعالین مدنی و سیاسی جامعه تورکمن را به خود جلب کرد بازداشت  فعال سیاسی اصلاح  طلب  و تحلیل گر مسائل تورکمن صحرا آقای امان محمد خوجملی بود. البته  اقای خوجملی اولین بار نیست که به سبب اظهار نظر شجاعانه در باره معضلات  مردم تورکمن مورد بازجویی نیروهای امنیتی نظام قرار میگیرد و احتمالات بر این است که اینبار در رابطه با انتخابات فرمایشی مجلس مورد بازجویی قرار میگیرد. در تورکمن صحرا افراد بیشماری از فعالین مدنی و سیاسی تورکمن را بویژه به هنگام نمایش های انتخاباتی  نظام  بقول معروف برای صرف چایی به نهاد های امنیتی دعوت می کنند و مورد تهدید واقع قرار می دهند، تا با گسترش رعب و وحشت مردم را به شرکت در انتخابات مجبور  سازند.

انتخابات فرمایشی در تورکمن صحرا طبق آخرین اطلاعات بدست آمده  از استقبال گرمی برخوردار نخواهد بود، بویژه نبود کاندیدا های مردمی، دلسردی و شکافها درونی طرفداران شرکت در به اصطلاح انتخابات، مردم تورکمن صحرا را بیش از پیش به این مسئله بی تفاوت کرده است و انتظار میرود مشارکت بسیار پایینی بدنبال داشته باشد.

۱۶ فوریه ۲۰۲۰

برچسب ها

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا